Communicatie, samenwerking en onderling vertrouwen zijn ontzettend belangrijk. Onderwijsmensen oefenen in betrekkelijke vrijheid hun vak uit. De kinderen zijn belangrijk, hún resultaten, het primaire proces, de inhoud. De onderlinge samenwerking en de verhoudingen tussen de medewerkers zijn meestal geen gespreksonderwerp.

De aardigheidsparadox

Ik durf de stelling aan dat de cultuur binnen onderwijsinstellingen een vruchtbare voedingsbodem creëert voor conflicten. Juist de positieve grondhouding ‘wij zijn aardig voor elkaar’ gekoppeld aan de professionele gerichtheid op het primaire proces staat een tijdige signalering en constructieve hantering van conflicten in de weg.

Als conflicten onbesproken blijven heeft dat direct zijn weerslag op de personen die dat onderwijs geven en dus op de kwaliteit van het onderwijs.